Przebieg bitwy W czerwcu 1455 oddziały wierne Skanderbegowi dotarły w okolice Beratu, dysponując wsparciem artylerii oblężniczej aragońskiej wysłanym przez króla Neapolu Alfonsa V (ok. 1000 żołnierzy). Miasto udało się zająć, ale twierdza pozostawała w rękach osmańskich. W przekonaniu, że oblężenie potrwa krótko i zakończy się sukcesem, Skanderbeg zdecydował się pozostawić nad rzeką Osum część swoich sił (ok. 7 000 ludzi) i dowództwo nad nimi powierzył swojemu szwagrowi Muzace Thopii. Z resztą wojsk Skanderbeg skierował się w stronę Wlory. Ostrzał artyleryjski Beratu spowodował znaczne straty wśród załogi osmańskiej, ale dowódca twierdzy zwlekał z jej poddaniem czekając na przybycie posiłków. Z początkiem lipca zawarto jedenastodniowy rozejm i walki ustały. W połowie lipca 1455 do Beratu dotarła odsiecz, dowodzona przez Isę bega Evrenoza, co spowodowało radykalną zmianę w proporcji sił obu stron (liczebność sił osmańskich wraz z odsieczą sięgały 20 000 żołnierzy). Oblegające Berat oddziały w większości uległy rozproszeniu, skuteczny opór stawił tylko oddział Vrany Kontiego. Zanim pod Berat powróciły oddziały Skanderbega, pozostawiona przez niego pod Beratem armia oblężnicza przestał istnieć, zginął także Muzaka Thopia.