Podczas II wojny światowej wielu rannych żołnierzy było zakwaterowanych w pomieszczeniach bramy.
Rów obronny bramy został zasypany, a most zwodzony usunięty po roku 1930, kleszcze zostały zburzone. Podczas II wojny światowej brama ucierpiała od bombardowań lotniczych, jeden z przylegających bloków koszarowych został bezpośrednio trafiony bombą.
Na początku XXI wieku brama Notre Dame została przekazana zarządowi powierniczemu maltańskiego dziedzictwa narodowego (Malta Heritage Trust) „Fondazzjoni Wirt Artna”, który w roku 2005 przeniósł swoją główną siedzibę do pomieszczeń w górnej części bramy. Od tego czasu fundacja przeprowadziła kilka prac renowacyjnych różnych części bramy, która jest dziś otwarta dla publiczności jeden dzień w tygodniu.
Budowla wpisana została, razem z resztą Cottonera Lines, na «Antiquities List of 1925». Dziś jest wpisana na listę zabytków narodowych 1. klasy, jest również ujęta w wykazie National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands.