W tej samej sali znajduje się drewniany, polichromowany w kwiatowe wzory strop pochodzący z tego samego okresu.
W roku 1740 dokonano kolejnych przebudowań w stylu barokowym; na elewacji kamienicy pojawiły się pilastry w wielkim porządku oraz nowe formy okienne na piętrach.
W XVIII wieku modernizacji uległa fasada, a w XIX wykonano nieokreślone prace remontowe co zostało uwiecznione datą 1860 wyryta w tynku zwieńczenia szczytu. thumb|left|180px|Widok od podwórza na szczyt kamienicy zwieńczony siedmioma blendami
Opis architektoniczny Po drugiej wojnie światowej budynek został odbudowany w stylu barokowym. Obecnie kamienica ma cztery kondygnacje z dwoma kondygnacjami poddasza i jednokondygnacyjnym strychem; dwa poziomy piwnic przy czym jedna została zasypana. Budynek ma układ pięcioosiowy z dachem dwuspadowym w układzie szczytowym, a oficyna ma trzy kondygnacje. Od podwórza szczyt który wieńczy budynek ozdobiony jest siedmioma blendami – jest to jedyny tego typu szczyt występujący na wrocławskim Rynku.
Szczyt kamienicy ozdobiony jest korynckimi pilastrami, dwoma gzymsami, wolutowymi spływami i zwieńczony jest wazami.