Później Del Turco na kilka lat wycofał się ze sceny muzycznej, stwierdzając, iż epoka lat 60. minęła, a takim wykonawcom jak on, czy Gianni Morandi w nowej rzeczywistości (której symbolem stał się Lucio Battisti) już nie udaje się osiągać sukcesów. Otworzył bar w centrum Florencji, Caffè di Piazza Pitti, odwiedzany przez takie osobistości jak: Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni i Federico Fellini; w nim poznał także Magdę, swoją drugą żonę. W 1976 roku nagrał dla RCA (pod pseudonimem Pitti Coofee) single: „The Summer Of Mary Ann”/„Ramona”, a następnie „Winter Flower”/„Sette e ventinove”.

Lata 80. W 1982 roku powrócił na Festiwal w San Remo z piosenką „Non voglio ali”, a w 1984 – z „Serena alienazione”.

W latach 80. wraz ze swoimi kolegami (Jimmy Fontana, Nico Fidenco i Gianni Meccia) założył zespół I Super 4, proponując przeboje jego członków we współczesnych aranżacjach.