Brzeg długo pozostaje połączony z trzonem białą zasnówką. Blaszki Wąsko przyrośnięte, początkowo białawe, potem od zarodników ochrowobrązowe. Trzon Wysokość 6–9 cm, grubość 1–2,5 cm, walcowaty lub pałkowaty, sprężysty, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia biaława do ochrowożółtej ze strefą pierścieniową będącą pozostałością osłony. Miąższ Gruby, białawy, o nieco cierpkim smaku, bez zapachu. Pod działaniem 3% KOH zmienia barwę na złotożółtą do żółtobrązowej. Zarodniki Elipsoidalne lub migdałowate, słabo lub średnio brodawkowate, o rozmiarach 8,5–11 (12) × 5–6 (8) μm.
Występowanie i siedlisko Znane są jego stanowiska tylko w Europie i w Kanadzie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski jako Cortinarius phoeniceus) do 2003 r. podano 2 stanowiska.
Rośnie na ziemi w lasach iglastych pod świerkiem lub sosną, często wśród krzewinek borówki czarnej. W Europie występuje głównie w górach oraz na pogórzu i terenach pagórkowatych.
Znaczenie W niektórych atlasach grzybów opisywany jest jako grzyb jadalny.