Nazwę rakiety zawdzięczają bernikli czarnej (w jęz. ang. zwanej także pacific brent goose) – amerykańskiemu podgatunkowi bernikli obrożnej, dużego arktycznego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (podrodzina: gęsi).
Warianty thumb|240px|Porównanie rozmiarów różnych rakiet sondażowych Od momentu wprowadzenia wykorzystano wiele wariantów rakiet z tej rodziny. Pierwsze były jednostopniowe i cechowały się mniejszymi możliwościami: Black Brant I oraz debiutująca 12 października 1960 r. i wycofana w 1974 r. Black Brant IIA i warianty Black Brant V: VA, VB, VC – wszystkie były przeznaczone do wyniesienia do 68 kg (choć na różne wysokości). Z kolei wystrzeliwana w latach 1962–1984 jeszcze mniejsza Black Brant III wynosiła do 18 kg.
24 czerwca 1964 r. zadebiutowała wersja dwuczłonowa Black Brant IVA zdolna do wyniesienia 18 kg, ale na wysokość 1000 km. Następnie rodzina wzbogaciła się o jeszcze mniejsze rakiety opracowywane na zlecenie United States Army: w 1969 r. do użytku weszła jednostopniowa jeszcze mniejsza, ważąca zaledwie 100 kg przy 12 cm średnicy, Black Brant VI. Pracowano też nad jeszcze mniejszą wersją siódmą.