Wyspa Mussau została zakwalifikowana przez BirdLife International jako obszar ochrony ptaków dla gatunków endemicznych (ang. Endemic Bird Areas, EBA). Miejscowym podgatunkiem karłówki żółtobrzuchej jest Micropsitta meeki proxima, zamieszkująca wyłącznie Mussau i Emirau. Monareczka białogrzbieta (Monarcha menckei) i wachlarzówka czarnopierśna (Rhipidura matthiae) są również endemitami i także zostały określone jako gatunki bliskie zagrożenia.
Historia Wyspa została odkryta dla Europejczyków w 1616 przez holenderskich żeglarzy: Jacoba Le Maire’a i Willema Corneliszoona Schoutena. W latach 1885–1899 należały do tzw. Niemieckiego Obszaru Ochronnego (niem. Deutsches Schutzgebiet), a od 1899 do 1914 do niemieckiej kolonii Nowej Gwinei Niemieckiej.
1 kwietnia 1901 tubylcy zaatakowali członków ekspedycji Menckego (niem. Mencke-Expedition) podczas ich pobytu na Mussau. Wskutek ataku zginął Bruno Mencke, organizator i sponsor ekspedycji wraz z trzema towarzyszami. Latem 1901 oddział policji i oddział desantowy z krążownika SMS „Cormoran”, pod dowództwem kapitana Maxa Grapowa dokonał w ramach karnej ekspedycji krwawej masakry na mieszkańcach Mussau. W odwecie za śmierć Menckego i jego trzech towarzyszy, zagonili wiele osób do systemu jaskiniowego i zabijali każdego, kto próbował wyjść na zewnątrz.