W 1946 został dowódcą pułku myśliwskiego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, brał udział w paradach powietrznych nad Placem Czerwonym, w 1947 skończył wyższe kursy oficerskie, w końcu lat 40. popadł w konflikt z dowódcą Sił Wojskowo-Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego Wasilijem Stalinem i przeniesiony na Sachalin jako zastępca dowódcy pułku lotnictwa myśliwskiego, a później jego dowódca. Od czerwca 1951 do lutego 1952 brał udział w wojnie w Korei jako zastępca dowódcy i od października 1951 dowódca 303 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 64 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego, 11 września 1952 strącił amerykański myśliwiec (w literaturze pojawiają się stwierdzenia o 4 lub nawet 6 zwycięstwach Kumaniczkina w Korei). W 1954 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i został szefem 4 Centrum Przysposobienia Bojowego Sił Wojskowo-Powietrznych w Woroneżu, w 1960 uległ wypadkowi, w związku z czym w 1961 został zwolniony do rezerwy w stopniu generała majora.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (13 kwietnia 1944) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (sześciokrotnie) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie) Ponadto medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=4848 (ros.)
Linki zewnętrzne Zdjęcia w 41