10 walk powietrznych, w których zestrzelił osobiście 6 amerykańskich samolotów, a 2 bombowce uszkadzając. W 1957 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i został dowódcą 149 gwardyjskiego lotniczego pułku myśliwskiego 13 Gwardyjskiej Lotniczej Dywizji Myśliwskiej 6 Armii Powietrznej w Leningradzie, od lipca 1960 do lutego 1961 był szefem wydziału przygotowania bojowego i przysposobienia bojowego 30 Korpusu Wojsk Obrony Przeciwlotniczej, potem zastępcą dowódcy 17 Lotniczej Dywizji Obrony Przeciwlotniczej. W 1964 skończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został zastępcą szefa lotnictwa 2 Samodzielnej Armii Obrony Przeciwlotniczej, od grudnia 1965 do września 1968 dowodził 4, a od września 1968 do grudnia 1969 14 Lotniczą Dywizją Przeciwlotniczą (23 lutego 1967 otrzymał stopień generała majora lotnictwa), w marcu 1970 został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (14 lipca 1953) Order Lenina (dwukrotnie - 21 czerwca 1952 i 14 lipca 1953) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie - 25 września 1952 i 22 lutego 1968) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (26 czerwca 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (30 grudnia 1956) Medal „Za zasługi bojowe” (13 czerwca 1952) Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Pragi” I inne.