Ustalany jest przez jedną ze stron i z tego choćby powodu nie może być kwalifikowany czy utożsamiany z umową, która jest konsensusem obu stron. O jurydycznej odrębności wzorca umowy od umowy świadczy najlepiej norma art. 385 k.c., przyznająca pierwszeństwo treści umowy w przypadku jej niezgodności z postanowieniami wzorca umowyWyrok SN z dnia 20 stycznia 2011 r. I CSK 218/10..
Spełnienie się ustawowych przesłanek związania adresata wzorca umowy jego treścią nie nadaje temu wzorcowi charakteru umowy. Umowa zawarta między stroną będącą twórcą wzorca umowy i jej kontrahentem – adresatem wzorca, jest odrębną czynnością prawną tworzącą węzeł obligacyjny. Jednak treść tego stosunku obligacyjnego wówczas wyznaczają nie tylko postanowienia umowy zawartej między stronami, lecz również postanowienia wzorca umowy ustalonego przez jedną ze stron, o ile została spełniona przesłanka związania drugiej strony umowy tym wzorcem.