Po zakończeniu wojny, wskutek rozwoju motoryzacji popyt spadł znacząco. Poza tym Deutsche Bundesbahn oferowała od 21 lipca 1952 bezpośrednie połączenie autobusowe z Weißenhorn do Ulm, które nie zmuszało do przesiadki w Senden. Z czasem autobusy zaczęły kursować w cyklu godzinnym, zaś oferta kolejowa była ograniczana. Pod koniec przewoźnik oferował na dobę jedynie dwie pary pociągów, które, podobnie jak autobusy, były przedłużane do Ulm lub do Neu-Ulm. Ruch pasażerski ostatecznie zawieszono 25 września 1966, a linia figurowała wtedy w rozkładzie jazdy jako 407b. Od tej pory linią kursowały jedynie pociągi towarowe, przede wszystkim obsługujące bocznice w dzielnicy przemysłowej Eschach w Weißenhorn i w okolicach dworca. Do połowy lat 80. XX wieku zapotrzebowanie było na tyle duże, że planowo kursowały dwie pary pociągów towarowych dziennie.