zmienne C muszą być umieszczone w tej części segmentu bss.
W niektórych architekturach komputerowych interfejs binarny aplikacji obsługuje również segment sbss dla „małych danych”. Zazwyczaj dostęp do tych elementów danych można uzyskać za pomocą krótszych instrukcji, które mogą mieć dostęp tylko do określonego zakresu adresów.
Powstanie BSS (z ang. Block Started by Symbol) jest pseudooperacją w Assemblerze, opracowany w połowie lat pięćdziesiątych dla IBM 704 autorstwa Roya Nutta, Waltera Ramshawa i innych w United Aircraft Corporation. Słowo kluczowe BSS zostało później włączone do FAP (z ang. FORTRAN Assembly Program), standardowego assemblera IBM dla komputerów 709 i 7090/94. Określił on etykietę (tj. symbol) i zarezerwował blok niezainicjowanej przestrzeni dla danej liczby słów. W tej sytuacji BSS służył jako skrót w miejscu indywidualnego rezerwowania pewnej liczby odrębnych mniejszych lokalizacji danych. Niektóre asemblery obsługują komplementarną lub alternatywną dyrektywę BES (z ang. Block Ended by Symbol), gdzie określony symbol odpowiada końcowi zarezerwowanego bloku.