Morfologia Długość ciała (bez ogona) 114–138 mm, długość ogona 140–191 mm, długość ucha 17,5–19 mm, długość tylnej stopy 24–26 mm; masa ciała 40,1–65,5 g. Opis według holotypu gatunku: gryzoń ten jest niewielki, ciało z głową mierzy 142 mm, a ogon 140 mm. Ma długie, rudobrązowe futro na grzbiecie i biały spód ciała; włosy u nasady są szare. Dłonie i stopy są kremowobiałe. Ogon jest ciemny. Głowa i czoło mają lekko szarawy odcień, długie wibrysy osiągają 47 mm. Ogólnie papuasomysz jest dość podobna do paraszczurzynka papuaskiego (Paramelomys moncktoni), od którego jest jednak znacznie mniejsza.
Tryb życia Żyje na wysokościach od 1400 do 3100 m n.p.m., głównie powyżej 2000 m n.p.m. Występuje w górskim lesie mglistym i na piętrze halnym, powyżej górnej granicy lasu. Gryzonie te prowadzą naziemny tryb życia. Samice papuasomyszy rodzą zwykle jedno młode.
Populacja Papuasomysz górska jest spotykana w obszarze, w którym sprzyjające jej siedliska są łatwo dostępne i niezagrożone. Chociaż nie wiadomo, jaki jest trend zmian jej liczebności, przypuszczalnie liczebność gatunku jest duża. Nie wiadomo, czy występuje w obszarach chronionych. Papuasomysz górska jest przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody uznawana za gatunek najmniejszej troski.
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Myszy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1935 roku