Legenda: l: glina, d: dolomit, sk: wapień podstawowy, wg: biały galman, rg: czerwony galman Analiza chemiczna próbki białego galmanu z Szarleja przeprowadzona przez Karstena przed 1827 rokiem wykazała jego następujący, przybliżony skład: nazwa substancji zawartość procentowa tlenek cynku 56,33 kwas węglowy 30,71 ditlenek krzemu 9,36 tlenek żelaza 1,85 woda 0,57 tlenek manganu 0,50 tlenek kadmu 0,25 tlenek wapnia 0,10 suma 99,67 Karsten zbadał również skład galmanu czerwonego z Szarleja: nazwa substancji zawartość procentowa tlenek cynku 44,50 kwas węglowy 27,41 tlenek żelaza 13,25 woda 3,64 tritlenek diglinu 3,58 tlenek żelaza (o niższym stopniu utlenienia) 3,27 tlenek manganu 1,66 ditlenek krzemu 0,66 suma 97,97
Tło historyczne Historia górnictwa kruszcowego na terenie Szarleja sięga XIII wieku – około 1230 roku, od XVI wieku nastąpił jego intensywny rozwój. W miejscu późniejszej kopalni Szarlej kilkaset lat wcześniej wydobywano rudę ołowiu w postaci galeny, która zalegała ponad złożami galmanu. W 1670 roku Georg von Giesche poszukiwał złóż galmanu na Górnym i Dolnym Śląsku, znalazł je w Szarleju, Stolarzowicach i Danielcu (Radzionków).