W stanie suchym jest gładka, matowa, żółtawa, pomarańczowoochrowa do ochrowobrązowej, w stanie wilgotnym błyszcząca i lepka. Blaszki Przyrośnięte, szerokie, początkowo białawe, potem białogliniaste, w końcu rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 4–7 cm, grubość 1–1,5 cm, pełny, sprężysty, walcowaty, z wyraźną bulwą w podstawie. Powierzchnia początkowo biaława pokryta podłużnie białymi włókienkami, potem ochrowobrązowa. Bulwa cały czas biaława. Miąższ grzyba Gruby, białawy. Smak niewyraźny, zapach słodkawy, miodowy, zwłaszcza w trzonie. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 8–10 × 5–6 μm, elipsoidalne, słabo brodawkowate. Brak pleurocystyd i cheilocystyd, ale występują komórki o kształcie od cylindrycznego do maczugowatego. Skórka zbudowana ze zwartych, ochrowych strzępek. Gatunki podobne Istnieje wiele gatunków zasłonaków o żółtej barwie. Ich oznaczenie jest trudne. Gatunki te różnią się m.in. barwą osłony, barwą blaszek i miąższu oraz obrzeżeniem bulwki na trzonie. Podobne są m.in.: zasłonak ceglastożółty (Cortinarius varius). Ma powierzchnię gładka, śliską i lepką, trzon pałkowaty, ale nie tak wyraźnie bulwiasty zasłonak zawoalowany (Cortinarius claricolor). U młodych owocników blaszki są białe lub kremowe. zasłonak piękny (Cortinarius splendens). Jest śmiertelnie trujący.