Helena Ottawowa (ur. 16 lutego 1874 we Lwowie, zm. 16 sierpnia 1948 w Krakowie) – polska pianistka, pedagog muzyczna.
Życiorys Ormianka po matce Katarzynie z Wartanowiczów, urodziła się 16 lutego 1874 we Lwowie. Studiowała w lwowskiej szkole muzycznej Ludwika Marka, następnie w Konserwatorium Lwowskim pod kierunkiem Henryka Melcera, które ukończyła w 1898 uzyskując najwyższe odznaczenie tej uczelni oraz u Zygmunta Stojowskiego w Paryżu. Założyła i od 1902 do 1914 prowadziła prywatną szkołę muzyczną we Lwowie, pod nazwą Instytut Muzyczny Heleny Ottawowej, gwarantującą wysoki poziom nauczania. Jej absolwentką była m.in. Jadwiga Szajna-Lewandowska. W okresie II Rzeczypospolitej od 1921 do 1939 była profesorem fortepianu w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. Jako solistka występowała w koncertach PTM. Podczas II wojny światowej zajmowała się nauczaniem, a także dawała koncerty w warunkach konspiracji.
Po wojnie w 1945 została profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie.