Feliks Jabłoński (ur. 10 czerwca 1896 w majątku Soszańsk, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, sędzia, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w majątku Soszańsk, w guberni kijowskiej, w rodzinie Władysława i Marii z Bilińskich. Absolwent gimnazjum w Charkowie. Student prawa na uniwersytecie w Charkowie. Ukończył Siergiejewską Szkołę Artylerii w Odessie. Od kwietnia do czerwca 1918 roku pełnił służbę w 1 Brygadzie Artylerii I Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu korpusu wrócił do Charkowa. Został członkiem tamtejszego Związku Wojskowych Polaków.
Brał udział w wojnie 1920 jako żołnierz 2 pułku artylerii polowej Legionów, później 3 pułku artylerii polowej Leg. W 1920 urlopowany bezterminowo z wojska. Od 1923 w stopniu porucznika (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 760 lokatą w korpusie oficerów artylerii) w rezerwie 2 pap Leg. jako Feliks II Jabłoński. W 1934 w stopniu porucznika (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 476 lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii) pozostawał w rezerwie 3 pal Leg., podlegał pod P.K.U. Zamość, a w 1939 RKU Warszawa Miasto III.