Roman Czesław Gallewicz (ur. 28 lutego 1898 w Seredynkach, pow. tarnopolski, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Alfreda i Józefy z domu Sas-Dubanowicz. Był absolwentem Szkoły Oficerskiej w Grudziądzu.
W okresie międzywojennym służył w kwatermistrzostwie 24 pułku artylerii lekkiej.
W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej. Prawdopodobnie najpierw przebywał w obozie kozielszczańskim, a następnie przeniesiony do Kozielska. Wynika to z karty rejestracyjnej obozu kozielszczańskiego. Do kozielskiego obozu jenieckiego przybył 4 listopada 1939. 28 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 052/4 z 27.04.1940. Został zamordowany 30 kwietnia 1940 roku przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 08.05.1943. Przy szczątkach znaleziono dowód osobisty, medalik z łańcuszkiem. Figuruje na liście AM-208-1540 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01540. Nazwisko Gallewicza (zapisane jako Gallilewicz) znajduje się na liście ofiar (pod nr 1540) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 141 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 146 z 1943. Pochowany w Bratniej Mogile nr III.