Hipolit Milewski, podobnie jak Ignacy Karol, zajął się działalnością polityczną.
Ignacy Korwin-Milewski zakupił w Kurii Rzymskiej dziedziczny tytuł hrabiowski dla najbliższej rodziny, jednak jego ojciec Oskar Korwin-Milewski i brat Hipolit Korwin-Milewski nie używali tytułu hrabiowskiego i często podpisywali się z dodatkiem „nie hrabia”.
Program polityczny i publicystyka W swoich pismach publicystycznych, tworzonych głównie na początku XX wieku, przedstawiał się jako reprezentant szlachty litewskiej i nawoływał do lojalności wobec caratu. Krytykował reformę uwłaszczeniową Aleksandra II z 1861 roku, program polityczny Narodowej Demokracji i polskie powstania narodowe; postulował zwalczanie idei demokratycznych, a ruch narodowowyzwoleńczy i rewolucyjny traktował jako „niebezpieczne mrzonki [...] rujnujące klasę szlachecką”. Uważał, że szlachta Kraju Północno-Zachodniego Imperium Rosyjskiego powinna się zjednoczyć ze szlachtą rosyjską i wiernie stać przy boku cesarza, co zapewni jej uprzywilejowaną pozycję w państwie rosyjskim przy zachowaniu rodzimej tradycji, religii i wielowiekowej kulturyIgnacy Karol Milewski, Głos Szlachcica o wyborach posła do Rady Państwa, Wilno 1910..