thumb|Ignacy Korwin-Milewski w mundurze Kawalera Honoru i Dewocji Zakonu Maltańskiego, portret Władysława Czachórskiego (1876, obraz zaginiony w czasie II wojny światowej) thumb|Wyspa Świętej Katarzyny na Morzu Adriatyckim, należąca do Ignacego Korwin-Milewskiego w latach 1899–1926 thumb|Jacht parowy „Litwa”, należący do Ignacego Korwin-Milewskiego, w porcie w Sztokholmie w lipcu 1897 roku left|thumb|skala=0.5|Ignacy Korwin-Milewski (fotografia sprzed 1899) left|thumb|skala=0.5|Janina Zofia Umiastowska, żona Ignacego Korwin-Milewskiego, z którą pozostawał w separacji i konflikcie (portret po 1924) left|thumb|skala=0.5|Cecylia Włodzimirska, rzekoma córka Ignacego Korwin-Milewskiego (fotografia sprzed 1906)„Nasi” za granicą. „Nowości Ilustrowane”, Rok II, nr 44, 28 października 1905, s. 7–8. [dostęp 2026-05-06]. thumb|Dwór Korwin-Milewskich w Gieranonach, dom rodzinny Ignacego Korwin-Milewskiego (fotografia sprzed 1939 roku) thumb|Pałac Ignacego Korwin-Milewskiego w Wilnie, obecnie siedziba Związku Pisarzy Litwy. Korwin-Milewski był jego właścicielem w latach 1882–1894 thumb|Grobowiec matki Ignacego Korwin-Milewskiego, Weroniki z Wołk-Łaniewskich, na cmentarzu na Rossie w Wilnie, ufundowany przez niego w latach 90. XIX wieku, w którym pochowano jego serce thumb|Święto Trąbek I Aleksandra Gierymskiego (1884).