I symfonia g-moll Wasilija Kalinnikowa – pierwsza symfonia autorstwa tego kompozytora a zarazem jego najpopularniejsze i najbardziej znane dzieło, skomponowane w latach 1894–1895.
Struktura Kalinnikow wypełnił swoją symfonię wieloma zapadającymi w pamięć melodiami, która zostały wprowadzone w trakcie trwania utworu w sposób mistrzowski a zastosowana przez niego odpowiednia i charakteryzująca się bogatą kolorystką orkiestracja przywodzi na myśl twórczość Czajkowskiego. Rozpoczynająca pierwszą część melodia cytuje rosyjską pieśń ludową. Następnie w dalszej części Allegro moderato mamy do czynienia z kolejną melodią grana na smyczkach wraz z instrumentami dętymi drewnianymi. Biegłe zastosowanie kontrapunktów przypomina słuchaczowi fakt, że Kalinnikow ćwiczył komponowanie polifonijne w serii fug stworzonych przez niego w latach 80 XIX wieku. Liryczność i melancholijność drugiej części, Andante commodamente, podkreślona jest dzięki bogatemu głównemu motywowi granemu przez obój oraz wspartemu przez pizzicato. Rosyjska pieśń ludowa jest przywoływana ponownie w trakcie patetycznej głównej melodii trzeciej części. Podniosłe Finale. Allegro moderato wypełnione jest melodiami cytującymi motywy występujące we wcześniejszych trzech częściach symfonii.