Przyczyną tego była, zmiana priorytetów w budownictwie i położenie nacisku na rozwój budownictwa uprzemysłowionego. Brak należytej opieki nad starymi obiektami wywołał poważny wzrost zagrzybienia w tych obiektach, a jednocześnie powstał nowy, trudny problem, jakim okazał się znaczny rozwój grzybów pleśniowych na przegrodach budowlanych w obiektach budownictwa systemowego.
W 1975 roku powstała kolejna międzyresortowa Komisja Naukowo-Techniczna ds. Ochrony Drewna, która wraz z Państwowym Zakładem Higieny skupiła się na atestacji środków biochronnych. Problemy szkoleniowe i rozwoju techniki inżynierskiej w całościowej ochronie obiektów budowlanych skupiły się w powstałym w lutym 1971 roku Stowarzyszeniu Mykologów Budownictwa (SMB). Stowarzyszenie to powstało we Wrocławiu w oparciu o miejscowych działaczy stowarzyszeń budowlanych i przy wsparciu finansowym inż. Przewalskiego, który posiadał w tym czasie na rynku ochrony antykorozyjnej znaczne możliwości twórcze i finansowe, prowadząc dobrze prosperującą firmę „Fungus”Kronika PSMB.. Grupa inicjatywna zawiązała się w listopadzie 1970 r. Duszą i sercem tej inicjatywy był A. Chojnacki, pierwszy wojewódzki koordynator do spraw walki z grzybem domowym.