„Grzyby domowe i inne szkodniki budulca oraz metody i środki walki” pod redakcją Franciszka Ksawerego Skupieńskiego. W 1935 r. powstało również Polskie Towarzystwo Walki z Grzybem Domowym.
Po II wojnie światowej, pierwsze ośrodki pracujące nad tym tematem powstały na ziemiach zachodnich, a przede wszystkim we Wrocławiu – mieście ogromnie zniszczonym w okresie II wojny światowej, a mającym pewną tradycję w ochronie obiektów budowlanych przed korozją biologicznąBadania A. Möllera (1860–1932) i R. Falcka (1873–1955) we Wrocławiu w latach 1928–1933.. Osobną, grupę stanowili ludzie zaangażowani emocjonalnie i zawodowo w ochronę obiektów budowlanych, bowiem po drugiej wojnie światowej ochronę antykorozyjną obiektów rozpoczęto wraz z powojenną odbudową kraju. Największy zakres miała ona we Wrocławiu, a prowadzona była pod nadzorem Wrocławskiej Dyrekcji Odbudowy. Już w latach 1946–1950 prowadzono prace antykorozyjne nadzorowane przez E. Bartkowiaka. W maju 1949 r. przeprowadzono we Wrocławiu pierwszy powojenny kurs dotyczący walki z grzybem w budynkach.