W następnych miesiącach przeredagował Akademiki do czterech ksiąg. Równocześnie z Rozprawami akademickimi ukończył Cyceron pięć ksiąg traktatu Problemy najwyższego dobra i zła, nad którymi pracował od marca do końca czerwca.
Nad koncepcją nowego dzieła Cyceron zaczął pracować już w maju 45 roku, gdyż wówczas w liście do Attyka prosił przyjaciela o przesłanie mu pracy Dikajarcha O duszy. Jak stwierdził, była mu ona potrzebna do tego, co zamyśla. Zacytował później Dikajarcha w pierwszej księdze Tuskulanek.
Na podstawie wzmianki w dialogu, że spotkanie w Tuskulum rozpoczęło się wkrótce po wyjeździe Brutusa, który opuścił majątek Cycerona 15 czerwca, nowożytni badacze uważają, że spisane w dziele rozmowy odbywały się między 16 a 20 czerwca. W tym czasie w Tuskulum przebywali Publiusz Korneliusz Dolabella oraz Aulus Hircjusz. Dlatego najprawdopodobniej to oni byli wówczas rozmówcami Cycerona.
20 czerwca Cyceron wyjechał z Tuskulum do innej swojej posiadłości, Arpinum. Powrócił do Tuskulum około 13 lipca i natychmiast zabrał się do pisania Tuskulanek. Pracę musiał ukończyć przed 4 sierpnia, gdyż tego dnia pracował już nad De natura deorum.