mały|Żegluga w pierwodruku „Sonetów Adama Mickiewicza” z 1826 roku mały|Żegluga w tomie 1 zbioru „Poezje Adama Mickiewicza” z 1899 roku
Żegluga (incipit Szum większy, gęściej morskie snują się straszydła) – trzeci sonet z cyklu sonetów krymskich autorstwa Adama Mickiewicza. Po raz pierwszy został opublikowany w 1826 roku, natomiast dokładna data powstania poematu nie jest znana.
Treść sonetu Trzeci sonet z cyklu, związany jest z rejsem morskim Adama Mickiewicza z Odessy na półwysep Krymski. Sonet ten jest kompozycyjnym przejściem pomiędzy sonetami Cisza morska i Burza i jest z nimi integralnie związany, co podkreślają użyte w pierwszym wersie przymiotnik i przysłówek w stopniu wyższym. W sonecie tym Podróżny (jedno z wcieleń Krymskiego Pielgrzyma, człowieka o gorzkiej i skomplikowanej przeszłości, świadomego wyobcowania i samotności, który jednak zachował poznawczą ciekawość świata), utożsamiany z podmiotem lirycznym, w pierwszym czterowierszu obserwuje członka załogi wspinającego się po olinowaniu na maszt, porównując go do pająka, natomiast w drugim czterowierszu obserwuje morze oraz płynący korzystnym wiatrem żaglowiec dokonując w myślach poetyckiej syntezy obrazów żaglowca i pegaza.