Przedstawiciel ustawowy – osoba dokonująca czynności prawnej w cudzym imieniu, której źródłem umocowania są inne zdarzenia prawne niż czynność prawna reprezentowanego, tj. udzielenie przez niego pełnomocnictwa. Przedstawicielami ustawowymi mogą być osoby fizyczne, mające pełną zdolność do czynności prawnych.
Przedstawicielstwo ustawowe jest uregulowane w art. 95–96 Kodeksu cywilnego: Art. 95 § 1 – z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawicielaUstawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (, ze zm.).. Art. 95 § 2 – czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Art. 96 – umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Dla zrozumienia instytucji przedstawiciela ustawowego znaczenie ma zwrot użyty w artykule 96 kodeksu „działanie w cudzym imieniu”. Polega ono na tym, że ktoś, zwany przedstawicielem ustawowym, dokonuje z jakąś osobą trzecią czynności prawnej, która ma bezpośrednio wywrzeć skutek w cudzej sferze prawnej, w tym przypadku w sferze reprezentowanego.