Święty Franciszek i historie z jego życia (wł. San Francesco e storie della sua vita) – średniowieczny obraz przypisywany Coppo di Marcovaldo, znajdujący się w bazylice Świętego Krzyża we Florencji.
Ikona powstała pod silnym wpływem sztuki bizantyjskiej.
Datowanie i atrybucja Autorstwo ikony św. Franciszka, czczonej w bazylice Świętego Krzyża we Florencji, zostało przypisane w 1948 przez włoskiego historyka sztuki Roberta Longhiego, średniowiecznemu artyście florenckiemu Coppo di Marcovaldo, aktywnemu w 2 poł. XIII wieku.
Trzech historyków sztuki podjęło temat datacji ikony. Amerykanka Judith Stein, dopatrując się w doborze scen w cyklu o życiu św. Franciszka z Asyżu wpływu pierwotnej grupy gorliwych w interpretowaniu Reguły franciszkańskiej i Testamentu, skupionych wokół osoby bł. Jana z Parmy, uważała, iż obraz musiał powstać między 1254 a 1257. Dla Stein najważniejszą biografią, na której oparł się autor obrazu, był przede wszystkim Życiorys pierwszy (łac. Vita prima), napisany przez bł. Tomasza z Celano na przełomie lat 1228–1229 z okazji kanonizacji „Biedaczyny”. Jedynym epizodem z biografii Franciszka, który nie został opisany przez Celańczyka w Życiorysie pierwszym, jest Uratowanie rozbitków.