Jan Jawnuta herbu Zadora, właściwie Jawnuta (ur. ok. 1380, zm. w listopadzie 1432) – bojar wielkolitewski, starosta trocki (1412), pierwszy wojewoda trocki (1413–1432), adoptowany podczas unii horodelskiej (1413).
Nosił nazwisko patronimiczne Wolimuntowicz.
Życiorys Jawnuta był pogańskim bojarem litewskim, który po przyjęciu chrztu, przyjął chrześcijańskie imię Jan. Po raz pierwszy spotykamy go w maju 1412 roku w charakterze starosty trockiego.
W 1413 roku podczas unii horodelskiej doszło do przyjęcia przez polskie rodziny szlacheckie, bojarów litewskich wyznania katolickiego (tzw. adopcja herbowa). Jednym z ważniejszych dowodów tamtego wydarzenia jest istniejący do dziś dokument, do którego przyczepione są pieczęcie z wizerunkami herbów szlacheckich. W dokumencie tym pojawia się również Jawnuta, który został adoptowany przez przedstawicieli Zadorów. mały|220x220px|Dokument unii horodelskiej z 1413 roku z przyczepionymi pieczęciami W dokumencie tym został zapisany wraz z pełnionym przez niego urzędem wojewody trockiego, który pełnił aż do 1432 roku. Przywiesił też do aktu pieczęć z nowo nabytym już herbem polskim, która w otoku miała następujący napis: W 1422 roku brał udział w podpisaniu traktatu pokojowego z zakonem krzyżackim, zwanego też pokojem mełneńskim.