Zapewniono także przestrzeganie i ochronę ludzkich i obywatelskich praw i wolności; a życie, honor, godność i inne prawa jednostki uznano za święte.
W Tadżykistanie ludzie, jako suweren są jedynym źródłem władzy państwa i sprawują ją bezpośrednio lub poprzez swoich przedstawicieli. Obywatele Tadżykistanu, mimo różnych narodowości, tworzą lud Tadżykistanu. Żadne stowarzyszenie społeczne, grupa ludzi lub jednostka nie ma prawa do przejęcia władzy państwowej. Przejęcie władzy jest najcięższą zbrodnią. Tylko prezydent i najwyższe Zgromadzenie Majlis-e Oli mają prawo przemawiać w imieniu całego narodu Tadżykistanu.
Konstytucja gwarantuje niepodzielność i nienaruszalność państwa oraz określa podział administracyjny na obwody, miasta, rejony, osady i wioski. Życie publiczne powinno rozwijać się w oparciu o różnorodność polityczną i ideologiczną. Żadna ideologia, w tym ideologia religijna, nie ma statusu ideologii państwowej. Tadżykistan uznaje się za państwo zsekularyzowane z konstytucyjną gwarancją religijną, jednakże hanafici (zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od teologa Abu Hanify) są oficjalnie uznani przez rząd od 2009 r., a islam jest praktykowany przez ok. 98% populacji.