testy wykorzystujące aglutynację, immunofluorescencję, testy radioimmunologiczne, ELISA, western blot); wykrywanie wirusowego kwasu nukleinowego – często stosuje się PCR.
Oczyszczanie preparatów wirusowych Materiał płynny zawierający wirusy jest przesączany przez filtry o porach różnej wielkości. Przesącz taki jest pozbawiony bakterii, ale oprócz wirusów zawiera również obce cząsteczki i sole. W celu ich oddzielenia można stosować dializę, wirowanie i ultrawirowanie (na ogół 40 000–100 000 × g). Wiriony można strącać przez dodatek niektórych nieorganicznych soli (np. siarczan amonu, siarczan sodu), etanolu, acetonu. Inną metodą wytrącania jest doprowadzenie roztworu do takiego pH, w którym wirus traci ładunek elektrostatyczny (punkt izoelektryczny). Ponadto stosuje się różne metody chromatograficzne (adsorpcyjna, jonowa, żelowa, powinowactwa). W procesach oczyszczania mogą przykładowo brać udział receptory na powierzchni wirusów, które w określonych warunkach wiążą się z innymi komórkami.
Zastosowanie hodowli wirusów Hodowla wirusów umożliwia: izolację i identyfikację wirusów w materiale klinicznym; produkcję szczepionek i antygenów dla testów serologicznych; przeprowadzanie badań nad wirusami.
Zobacz też kultura komórkowa kultura mikroorganizmów
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wirusologia