podczas suchej pogody blednie, poczynając od środka. Blaszki Wolne, początkowo bladoochrowe, potem rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 2–6 cm, grubość do 2 mm, cylindryczny. Powierzchnia jaśniejsza od kapelusza, pokryta białawymi włókienkami. Pierścień skórkowaty, żłobkowany. Miąższ O zapachu podobnym do pelargonii. Cechy mikroskopowe; Wysyp zarodników żółtopomarańczowy. Zarodniki o rozmiarach (7–)8–10 × 4,5–5,5 μm, bez pory rostkowej. Cystydy na ostrzach blaszek nitkowate, tej samej szerokości co blaszki. Gatunki podobne Bardzo podobna morfologicznie jest stożkówka wąskorozwierkowa (Conocybe arrheni). Pojawia się jesienią i odróżnia się budową mikroskopową.
Występowanie i siedlisko Stożkówka wiosenna jest szeroko rozprzestrzeniona w Ameryce Północnej i w Europie Północnej, występuje także na Nowej Zelandii. W Polsce rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano około 10 stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów.
Saprotrof. Rośnie w lasach, wśród mchów i traw, czasami także na spróchniałych pniakach. W Polsce pojawia się głównie od maja do czerwca.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski