mayorum i człowieka
Patagotitan był w momencie odkrycia największym znanym tytanozaurem, a także największym zauropodem i dinozaurem zarazem. Jego masę szacuje się na 69 ± 17 ton. Jak zauważają autorzy, jest to o 15% więcej niż w poprzednim największym oszacowaniu masy tytanozaura tą samą metodą, poczynionym dla rodzaju Dreadnoughtus.
Znalezisko Znalezione szczątki należą do najbardziej kompletnych wśród tytanozaurów. Znaleziono przynajmniej 6 okazów tego zwierzęcia, zmarłych najprawdopodobniej w miejscu, gdzie je odkryto. Wszystkie znaleziono w tym samym kamieniołomie, na terenie formacji Cerro Barcino, którą datuje się na koniec albu, 101,62 ± 0,18 milionów lat temu. Warstwa, w której znajdowały się skamieliny, miała prawie trzy i pół metra grubości. Budowały ją piaskowce i mułowce.
Holotyp znajduje się w posiadaniu Museo Paleontologico Egidio Feruglio w Trelew na terenie Argentyny. Oznaczono go MPEF-PV 3400. Składają się nań liczne kręgi (przedni i 2 środkowe szyjne, 3 przednie, 2 środkowe i 2 dystalne grzbietowe, 6 ogonowych wraz z trzema szewronami), żebra, obie płyty mostka, kość łopatkowo-krucza, obie kości łonowe i udowe. Oprócz holotypu ustanowiono również paratypy. Prawdopodobnie są to okazy młode, które padły przy zbiorniku wodnym.