Uzyskał doktorat (Ph.D) oraz uprawnienia adwokackie jako barrister.

Po powrocie do Palestyny w latach 1940–1946 pracował jako doradca prawny holdingu Hewrat ha-Owdim, należącego do Histadrutu.

W wyborach parlamentarnych w 1961 bezskutecznie kandydował do izraelskiego parlamentu z listy Mapai. W piątym Knesecie znalazł się na kilka miesięcy 7 lipca 1965, kiedy objął mandat po śmierci byłego premiera Moszego Szareta. Zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony. W przeprowadzonych w listopadzie wyborach ponownie kandydował bezskutecznie – z listy Koalicji Pracy, jednak i tym razem trafił do parlamentu pod koniec kadencji – objął mandat 26 lutego 1969 po śmierci urzędującego premiera Lewiego Eszkola. Knesecie szóstej kadencji zasiadał w dwóch komisjach – budownictwa oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości. W kolejnych dwóch wyborach – 1969 oraz 1973 uzyskiwał reelekcję. Zarówno w siódmym, jak i ósmym Knesecie przewodniczył komisji budownictwa oraz zasiadał w komisji konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości.

Przewodniczył Komisji Rewizyjnej Partii Pracy. Był autorem publikacji w gazecie „Dawar” oraz czasopiśmie „Ha-Po’el ha-ca’ir.

Zmarł 11 marca 1986.