Według wierzeń Egipcjan serce było miejscem, w którym ukryta była dusza, dlatego było to równoznaczne z unicestwieniem takiej osoby. Jeśli do tego nie doszło, sądzony trafiał do krainy umarłych, jednocząc się z Ozyrysem i jego jestestwo mogło swobodnie wędrować między światem podziemi i światem żywych.
Życie pośmiertne Zmarli, po dotarciu do nieba, ukazywali się na nim jako nowe gwiazdy.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Andrzejewski – Księga Umarłych Piastunki Kai, Warszawa 1951. Tadeusz Andrzejewski – Księga Umarłych kapłana-pisarza Neferhotepa, Kraków 1951. Tadeusz Andrzejewski – Opowiadania egipskie, Warszawa 1958. Tadeusz Andrzejewski – Dusza boga Re, Warszawa 1967. Jaroslaw Černý – Religia starożytnych Egipcjan, tłum. Elżbiet Dąbrowska-Smektała, PIW, Warszawa 1972. Elizabeth Hallam – Bogowie i boginie, tłum. Marcin Stopa, Wyd. Diogenes, Warszawa 1998. Erik Hornung – Jeden czy wielu: koncepcja boga w starożytnym Egipcie, tłum. Andrzej Niwiński, PWN, Warszawa 1991. Salima Ikram – Śmierć i pogrzeb w starożytnym Egipcie, tłum.