W 1978 uzyskała habilitację na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy o wegetacji i stratygrafii warstw węglowych górnego miocenu w południowo-zachodniej Polsce. Po habilitacji współpracowała z prof. Alfredem Jahnem i prof. Marią Łańcuką-Środoniową nad badaniem warstw plioceńskich w Kłodzku. W 1990 r. została profesorem nadzwyczajnym, a 10 lat później uzyskała tytuł profesora. W tym okresie była również prodziekanem ds. studentów. W działalności naukowej współpracowała z zespołami z instytutów Polskiej Akademii Nauk w Krakowie i Warszawie oraz Państwowego Instytutu Geologicznego. Współpraca z palinologami trzeciorzędu umożliwiła jej natomiast rozwinięcie badań nad sporomorfami trzeciorzędowymi.
Autorka ok. 100 publikacji naukowych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz (wraz z prof. Sonią Dybową-Jachowicz) podręcznika Palinologia. Miała znaczącą rolę w rozpoznaniu zmian paleoflory, paleoklimatu i biostratygrafii wielu warstw trzeciorzędowych południowo-zachodniej Polski. Promotorka trzech doktoratów i licznych prac magisterskich. Była członkiem m.in. Komitetów Botaniki, Paleontologii i Nauk o Ziemi Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Geologicznego i Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.