Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te, wcześniej należące do województwa wileńskiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu dziśnieńskiego (ujezdu) guberni mińskiej, a od 1843 roku – guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego (w gminie Leonopol (sic), parafia katolicka Druja). Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Międzyrzecze wróciło do Polski, znalazło się w gminie Leonpol w powiecie dziśnieńskim województwa nowogródzkiegoSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Liczba ludności miejscowości kształtowała się następująco: 1865 – 258 dusz rewizyjnych, w folwarku mieszkały 23 osoby, z czego 12 katolików i 11 ewangelików 1921 – w folwarku w 4 domach zamieszkiwało 29 osób, a w osadzie młyńskiej w 5 domach 50 osób. 1931 – w dwudziestoleciu międzywojennym wieś miała status osady fabrycznej.