Całe urządzenie dworu przepadło w czasie I wojny światowej, natomiast w czasie II wojny światowej dwór został rozebrany do fundamentów.
Po prawej stronie gazonu stała pięcioosiowa oficyna z gankiem o trójkątnym szczycie wspartym na dwóch masywnych kolumnach, przykryta czterospadowym, gładkim dachem gontowym. Po lewej stronie stała oranżeria, w której hodowano palmy, storczyki i winogrona. Obok stał klasycystyczny lamus bądź spichlerz przykryty dwuspadowym dachem, z wgłębną galerią o ośmiu kolumnach na całej swej długości.
Zabudowania dworskie, stojące na wzgórzu, otaczał duży park krajobrazowy, malowniczy m.in. ze względu na rzeźbę terenu. Był poprzeciany alejami wyznaczającymi kwatery obsadzone drzewami owocowymi, ozdobnymi lub niezadrzewione polany. Dalej za domem był staw, ku któremu opadał ogród.
Majątek Mańkowicze został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Kolonie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kolonie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wsie w rejonie postawskim