thumb|Ruina kaplicy grobowej thumb|Dwór Druckich-Lubeckich (1930) thumb|Lamus lub spichlerz (1930) Mańkowicze (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie postawskim obwodu witebskiego, około 9 km na południe od Postaw, nad rzeką Miadziołką.
Siedziba parafii prawosławnej pw. Zaśnięcia Matki Bożej.
Historia Przed połową XVIII wieku były to dobra rodziny Zenowiczów. W 1766 roku Zofia Zenowiczówna wyszła za Jerzego Kiełpsza, podczaszego wiłkomierskiego i wniosła mu Mańkowicze w posagu. Ich córka z kolei, Ludwika wyszła za Tadeusza Żabę herbu Kościesza, a ich córka, Eleonora (1784–1847) wniosła Mańkowicze w posagu w 1800 roku swemu mężowi Onufremu Druckiemu-Lubeckiemu herbu Druck (1768–1841), marszałkowi szlachty powiatu pińskiego. Po śmierci Onufrego majątek przeszedł na jego syna Stanisława (1809–1861), marszałka szlachty powiatu dziśnieńskiego, a po nim – na jego córkę Marię (1852–1936), która wyszła za Hilarego Łęskiego herbu Ostoja. Kolejnym właścicielem tych dóbr był ich syn Włodzimierz (1879–1941), ale w wyniku działów rodzinnych odstąpił Mańkowicze swej siostrze, Marii Magdalenie (1883–1936). Wyszła ona za Cezarego Hallera (brata Józefa).