Poród główki sposobem Mauriceau-Veita-Smelliego – metoda pomocy ręcznej, stosowanej podczas porodu drogami naturalnymi w położeniu miednicowym, mającej na celu urodzenie główki płodu w przypadku braku jej spontanicznego porodu, polegająca na przygięciu główki płodu i trakcji w obrębie ramion.
Sposób wykonania Do pomocy ręcznej sposobem Veita-Smelliego przystępuje się bezzwłocznie po urodzeniu się barków i kończyny górnej. W tym celu ręką odpowiadającą grzbietowi płodu („zewnętrzną”) unosi się go za kończyny dolne w kierunku pachwiny i spojenia łonowego rodzącej, a rękę odpowiadającą twarzy płodu („wewnętrzną”) wprowadza się do pochwy od strony zagłębienia krzyżowo-biodrowego i dochodzi do twarzy płodu. Następnie palec środkowy umieszcza się w ustach płodu, palce wskazujący i serdeczny opiera po obu stronach szczęki, a płód układa „na jeźdźca” (lewa nóżka i rączka po lewej stronie przedramienia, prawa nóżka i rączka po prawej stronie przedramienia). Rękę zewnętrzną układa się widełkowato na karku płodu. Ruch ręki wewnętrznej będzie w dalszym postępowaniu dokonywał przygięcia głowy w celu jej urodzenia, a jednocześnie, gdy główka jest dobrze przygięta, wykonuje się zwrot wewnętrzny, zmieniając płaszczyznę główki ze skośnego do prostego. Doprowadza to do przejścia główki w płaszczyźnie podpotyliczno-ciemieniowej.