Przyszły „Loch Shin” zbudowany został w stoczni Swan Hunter w Wallsend (numer stoczniowy 4808). Okręt został zamówiony 15 lutego 1943 roku, jego stępkę położono 6 września 1943 roku, a zwodowany został 23 lutego 1944 roku. Fregata otrzymała numer taktyczny K421. Nazwa jednostki pochodzi od szkockiego jeziora.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był dużą fregatą, przeznaczoną głównie do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 93,6 metra (87,2 metra między pionami), szerokość 11,8 metra i zanurzenie maksymalne 3,8 metra. Wyporność standardowa wynosiła 1435 ton, a pełna 2260 ton. Okręt napędzany był przez dwie czterocylindrowe pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM, do których parę dostarczały dwa kotły Admiralicji. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 19,5 węzła. Okręt zabierał zapas 724 ton mazutu, co zapewniało zasięg wynoszący 7000 Mm przy prędkości 15 węzłów.