Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W czasach zaborów wieś w okręgu wiejskim Stajki, w gminie Krajsk, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 290 mieszkańców w 14 domach.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, w gminie Olkowicze, od 1 stycznia 1926 w gminie IliaDz.U. z 1925 r. nr 1929, poz. 928.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 436 osób, 70 było wyznania rzymskokatolickiego, 362 prawosławnego a 4 staroobrzędowego. Jednocześnie 33 mieszkańców zadeklarowało polską, 402 białoruską a 1 niemiecką przynależność narodową. Było tu 78 budynków mieszkalnych. W 1931 w 91 domach zamieszkiwały 483 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Olkowiczach i prawosławnej w Ilii. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilii i Okręgowy w Wilnie;