Poświęcenie kościoła i nadanie mu wezwania nastąpiło 7 maja 1730 roku. Zakrystia została zbudowana w roku 1740, a jej sufit został udekorowany przez mistrza budowlanego Karma Debono w roku 1902. Drugą zakrystię zbudowano w latach 1856–1857 pod kierunkiem mistrza budowlanego Mikiela Mamo. Jest dziś używana jako "pokój płaczu".
Ogrodzony przez niski murek kolumnowy teren z przodu kościoła powstał w roku 1891, lecz został zniszczony podczas II wojny światowej; odbudowano go w roku 1958.
Kościół jest zabytkiem narodowym 1. klasy, jest również umieszczony na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands.
Architektura kościoła thumb|left|Kościół z dzwonnicą widoczny z boku
Kościół jest przykładem architektury renesansowej, i jest uznawany za najwspanialszy kościół renesansowy na Malcie. Jest przypisywany architektowi i rzeźbiarzowi Tommaso Dingli, i jest prawdopodobnie jednym z jedynie dwóch ocalałych kościołów, które zachowały oryginalne ułożenie Dingli'ego; drugim jest stary kościół parafialny w Birkirkara.