w czasie powoływania rezerwatu 80-120-letnim), w którym dominuje buk, jako domieszki występują jawor, jodła, sosna i jesion. Pośród nich, na stosunkowo małej powierzchni, rośnie ok. 100 egzemplarzy cisa pospolitego o zróżnicowanych formach, różnego wieku, różnej wysokości i grubości. Większość z nich to drzewa w wieku powyżej 150-200 lat, a wiek niektórych szacowany jest na 400 lat lub nawet więcej. Cis na terenie rezerwatu odnawia się naturalnie.
Historia Ochronę terenu dzisiejszego rezerwatu ustanowiono rozporządzeniem Ministerstwa Kultury Słowackiej Republiki Socjalistycznej nr 3628/1974-OP z dnia 27 maja 1974 r. Pierwotnie funkcjonował jako (słow.) chránené nálezisko. Obowiązuje w nim 5. (najwyższy) stopień ochrony.
Cel powołania rezerwatu Rezerwat został powołany w celu ochrony znaczącego z punktu widzenia fitogeografii stanowiska występowania cisa pospolitego w Górach Strażowskich.
Turystyka Rezerwat leży w pewnym oddaleniu od znakowanych szlaków turystycznych. Nie jest przeznaczony do zwiedzania.
Bibliografia