Marka inspirowana była architekturą monasteru Gračanica (XIV wiek). To sprawiło, że styl ten był tam popularny aż do pierwszej połowy XX wieku. Europa Zachodnia i USA Kraje zachodnie traktowały styl neobizantyński jako inspirację, często łącząc go z innymi stylami architektonicznymi np. mauretańskim lub neoromańskim przy wznoszeniu głównie budowli sakralnych.
W Wielkiej Brytanii w Bristolu od 1850 do 1880 rozwinął się specyficzny styl znany jako Bristol Byzantine; był wykorzystywany w budynkach przemysłowych, często łącząc elementy architektury bizantyńskiej i mauretańskiej. Najwybitniejszym brytyjskim dziełem neobizantyńskim jest katolicka Katedra Westminsterska w Londynie (1895-1903).
Francja i Belgia również inspirowały się neobizantynizmem tworząc np. monumentalne kościoły katolickie: Kościół Najświętszego Serca i NMP z Lourdes w Liège (1928-1936), i Bazylikę Sacré-Cœur w Paryżu (1876-1914).
W Niemczech powstało kilkanaście budynków inspirowanych tym stylem np. Kościół Pokoju w Poczdamie (1845-1848), Kościół Zbawiciela w Poczdamie-Sacrow (1841-1844) i Opactwo św. Bonifacego w Monachium (1835-1850).