płatki śniegu), system naczyń krwionośnych, systemy wodne rzek, błyskawice, kwiaty kalafiora, kora mózgowa.
Przykłady mały|Fraktal Lyapunova „Klasycznymi fraktalami”, badanymi (czasem długo) przed powstaniem samego pojęcia fraktala, są m.in.: zbiór Cantora i związane z nim „diabelskie schody”, krzywe: funkcja Weierstrassa, krzywa Kocha, krzywa Peana i krzywa Lévy’ego, trójkąt Sierpińskiego, dywan Sierpińskiego, w oryginale opisane przez autora jako krzywe na płaszczyźnie, fakt „niewidoczny” we współczesnych konstrukcjach. Uogólnienie „trójwymiarowe” dywanu to kostka Mengera, smok Heighwaya, zbiór Julii.
Inne ważne przykłady: fraktale otrzymywane w schemacie IFS (iterated function system), zob. niżej, bifurkacje Feigenbauma, dziwne atraktory w układach dynamicznych, fraktale Liapunowa, zbiór Mandelbrota.
Fraktale w matematyce
Fraktale w grafice komputerowej Istnieje wiele programów przeznaczonych do tworzenia obrazów fraktalnych, np. Fractint, Ultra Fractal, XenoDream, Tierazon, FractalExplorer, Apophysis, Sterling, QuaSZ, XaoS i Gimp.
Fraktalopodobne obiekty w świecie rzeczywistym
Zobacz też
teoria ośrodków centralnych sztuka fraktalna
Przypisy