Ildikó Enyedi (ur. 15 listopada 1955 w Budapeszcie) – węgierska reżyserka i scenarzystka filmowa.
Życiorys Jej ojciec György był geografem i ekonomistą. W 1974 studiowała na uniwersytecie w Montpellier, później w latach 1975–1978 na Uniwersytecie Ekonomicznym im. Karola Marksa, a w latach 1979–1984 na Akademii Teatralno-Filmowej w Budapeszcie. W latach 1978–1984 należała do grupy artystycznej Indigo, a następnie pracowała z Balázs Béla Stúdió – jedynym niezależnym studiem filmowym w państwach bloku wschodniego, w którym też zrealizowała swoje pierwsze filmy. Początkowo tworzyła filmy krótkometrażowe.
Zdobyła Złotą Kamerę za najlepszy debiut reżyserski na 42. MFF w Cannes za film Mój wiek XX (1989). Film ten był również węgierskim kandydatem do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego podczas 62. ceremonii rozdania Nagród Akademii Filmowej, jednakże nie otrzymał nominacji, a także znalazł się na liście 53 najlepszych węgierskich filmów XX wieku.
W 1991 otrzymała nagrodę Béli Balázsa, a dwa lata później zdobyła główną nagrodę Europejskiego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Neubrandenburgu. W 1989 zasiadała w jury na MFF w San Sebastián, w 1992 – 42. MFF w Berlinie, w 2007 – MFF w Moskwie, a w 2017 – 74. MFF w Wenecji.