prędkość wznoszenia na niższe pułapy wynosiła odpowiednio: 5 min na 1000 m, 11 min na 2000 m i 16 min na 3000 m. Prędkość maksymalna samolotu to 150 km/h.
Samolot uzbrojony był w jeden zsynchronizowany karabin maszynowy lMG 08 kal. 7,92 mm. Zbudowano 25 Fokkerów D.I
Służba Samolot wprowadzono do użytku w Luftstreitkräfte w 1916 roku. Początkowo wchodził w skład mieszanych oddziałów lotniczych (Fl. Abt.); część trafiła następnie do nowo utworzonych jednostek myśliwskich (Jagdstaffeln), m.in. do Jasta 2. Samolot miał przeciętne osiągi, a przede wszystkim – zbyt niską moc silnika. Ustępując prędkością wznoszenia i manewrowością myśliwcom alianckim na froncie zachodnim, został szybko przesunięty na front wschodni i do szkół lotniczych. Część sprzedano lotnictwu Austro-Węgier. Wersja rozwojowa D.IV była niewiele lepsza, więc zaniechano jej produkcji, przeznaczając silniki D.III dla dużo lepszych Albatros D.I. Albatrosy ustępowały Fokkerom manewrowością, ale górowały prędkością, prędkością wznoszenia i, mając dwa km-y, siłą ognia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Fokker D.I w serwisie Ugołok Nieba
Kategoria:Niemieckie samoloty myśliwskie I wojny światowej Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym D.1