Fokker D.I – niemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany w 1916 roku w wytwórni Fokker Aeroplanbau, konstrukcji Martina Kreutzera.
Historia powstania i konstrukcja Fokker D.I został zaprojektowany, ponieważ używane wcześniej jednopłatowce Fokker E.I - E.IV stawały się technologicznie przestarzałe. Jego prototyp był oznaczony Fokker M18z (zweistilig, czyli „dwukomorowy”, o dwóch komorach płatów). Mimo oznaczenia D.I, samolot ten został ukończony później niż pokrewna konstrukcja, Fokker D.II (oznaczenie fabryczne M17).
Konstrukcja była podobna do jednopłatowców serii E. Kadłub miał postać stalowej kratownicy, usztywnionej cięgnami z drutu, obciągniętej płótnem, o pionowych bokach, klinowato schodzącej się w stronę ogona w płaszczyźnie poziomej. Zupełnie odmienny był przód, ze względu na inny silnik, rzędowy, w miejsce rotacyjnego. Silnik był osłonięty metalowymi panelami, tworzącymi aerodynamiczną owiewkę; szczyty cylindrów były odsłonięte. Chłodnice o konstrukcji plastra miodu umieszczone były po obu stronach kadłuba, na wysokości krawędzi natarcia skrzydeł.