Oryginalne serie opierały się na zdolności ogrzewania pociągu i przedstawiały się następująco;
Class 47/0: Lokomotywy z ogrzewaniem parowym pociągu. Class 47/3: Lokomotywy bez ogrzewania pociągu. Class 47/4: Lokomotywy z podwójnym lub elektrycznym ogrzewaniem pociągu.
Jednakże ten system numeracji został później zakłócony, gdy lokomotywy zostały wyposażone w dodatkowy sprzęt i ponownie ponumerowane w innych podseriach.
Class 47/0 mały|Class 47/0 47293 z zastępczym pociągiem pasażerskim na stacji York w 1987 roku Początkowo oznaczone numerami D1520–1781, D1837–74, D1901–59, D1962–99 i D1100 (później nadano im numery TOPS od 47001 do 47298), te lokomotywy były „podstawową” Class 47 wyposażoną w ogrzewanie parowe. W latach 70. i 80., w miarę stopniowego wycofywania ogrzewania parowego w pociągach, wszystkie lokomotywy wyposażone w to urządzenie stopniowo tracono swoje kotły do ogrzewania parowego. Niektóre zostały wyposażone w ETH i stały się Class 47/4, podczas gdy inne pozostały bez możliwości ogrzewania pociągu i w związku z tym były wykorzystywane głównie do pracy na trasach towarowych. W latach 90. oznaczenie Class 47/2 nadano niektórym egzemplarzom Class 47/0 i 47/3 po ich wyposażeniu w sprzęt do wielokrotnej pracy.