Pałac Tyszkiewiczów w Horodnie W 1775 roku król Stanisław August zapowiedział Ludwikowi Tyszkiewiczowi, że odwiedzi go na Litwie. To spowodowało, że Tyszkiewicz w ciągu roku postawił w Horodnie co prawda drewniany, ale okazały klasycystyczny pałac. Dekorantów, rzemieślników, sprzęt i wyposażenie sprowadzał wprost z Paryża. Król nie przyjechał, ale piękny pałac dotrwał do 1939 roku.
Zespół dworski składał się z 3 budynków: pałac mieszkalny, naprzeciwko niego oficyna i po prawej stronie wyżej opisana kaplica. Pałac był zaprojektowany na planie wydłużonego prostokąta, miał de facto dwie kondygnacje, gdyż stał na wysokich przyziemiach o dużych prostokątnych oknach. Parter stanowiła amfilada salonów i apartamentów właścicieli. Elewacja była piętnastoosiowa, w jej centrum występował trzyosiowy ryzalit, przed którym był wysunięty portyk o 4 doryckich kolumnach podtrzymujących ciężki, trójkątny fronton. Pod portyk prowadził owalny podjazd ograniczony niskim murkiem, natomiast dla pieszych były schodki na wprost wejścia. Elewacja ogrodowa była podobna, jedynie tu portyk był płytszy, a przed nim szeroki taras ogrodzony balustradką. Na taras wiodły ćwierćkoliste schody po obu jego stronach. Cały dom był przykryty wysokim, gładkim gontowym dachem czterospadowym z lukarnami oświetlającymi strych i poddasze.